تاریخچه فر کردن مو

در این مقاله قصد داریم تاریخچه فر کردن مو را بازگو کنیم که چطور فر کردن مو ابداع شد.
اولین کسی که یک روش عملی و حرارتی فر کردن مو را تولید کرد، مارسل گراتو در سال ۱۸۷۲ بود.
او یک جفت انبر با ساخت ویژه ابداع کرد که در آن یکی از بازوها دارای مقطع دایره ای و دیگری مقعر بود،
به طوری که هنگام بسته شدن انبرها ، یکی در داخل دیگری قرار می گرفت ، انبرها عموماً روی شعله گاز یا الکل گرم می‌شدند و دمای صحیح آن با آزمایش انبر روی روزنامه به دست می‌آمد. اگر کاغذ کمی قهوه ای شد تقریبا درست بود
اگر کسی که با انبر فر مو انجام‌ میداد مراقب دور نگه داشتن انبر از پوست سر بود، تکان دادن خود یا مشتری بی خطر بود در ادامه با ما همراه باشید در تاریخچه فر کردن مو

تاریخچه فر کردن مو

این روش به این صورت بود که یک دسته از مو را به سمت متخصص فر مو شانه می‌کردند، شانه را به آرامی با یک دست حرکت می‌دادند تا مقداری کشش حفظ شود، در حالی که انبر را روی موها به‌طور متوالی از تار مو به سمت نقطه می‌کشیدند.
هر بار که انبرها را می‌کشیدند، آن‌ها را کمی در جهتی معمولی با تار مو حرکت می‌دادند و به این ترتیب یک موج مسطح یا دو بعدی پیوسته تولید می‌شد. مهارت در استفاده از مچ دست می تواند تغییرات جزئی در موج ایجاد کند.
بنابراین، تکان دادن موچ دست مارسل یک موج دوبعدی را تنها با وسایل حرارتی ایجاد کرد و این تغییر با جریان پلاستیکی مو به جای هر وسیله شیمیایی ایجاد شد.

مدل موی فر در سال 1972


به دلیل دمای بالای استفاده شده، این فرآیند تمایل به تخریب مو دارد. با این حال، با وجود اشکالاتی که دارد، اشکال موج زدن مارسل تا به امروز که نتایج سریع و هزینه کم اهمیت دارد، وجود داشته است.
تاریخچه فر کردن مو تا دهه ۱۹۲۰ موهای بلند برای زنان استاندارد بود. فلپرهای دهه ۱۹۲۰ موهای خود را کوتاه کردند مدل (“باب”) به عنوان نوعی شورش علیه سنت و با افزایش تقاضا برای تعیین سرنوشت در بین زنان، موها به گونه ای کوتاه می شدند که از انتهای پایین گردن عبور نمی کردند.
این نه تنها یک ژست سیاسی بود، بلکه یک ژست عملی بود، زیرا زنان به دلیل کمبود شدید نیروی کار در طول جنگ جهانی اول، کار مردان را به دست گرفتند.


در همان زمان، الکتریسیته که عمدتاً برای روشنایی و مصارف صنعتی معرفی شده بود، شروع به استفاده برای گرمایش و استفاده از موتور الکتریکی در سطح مشاغل کوچک و خانگی کرد. از آنجایی که موهای کوتاه‌تر با تکان دادن بیشتر از موهای بلند از نظر ظاهری بهبود پیدا می‌کردند، ظاهر شدن شکل بهبودیافته‌ای از تکان دادن فقط مسئله زمان بود. تا انتهای مقاله تاریخچه فر کردن مو با ما همراه باشید

کارل نسلر که بود ؟


یک روش جایگزین اولیه برای فر کردن موها که برای استفاده در افراد مناسب بود در سال ۱۹۰۵ توسط آرایشگر آلمانی کارل نسلر اختراع شد که جزئی از تاریخچه فر کردن مو میباشد او از مخلوط ادرار و اسپرم گاو استفاده کرد.

کارل نسلر


اولین تظاهرات عمومی در ۸ اکتبر ۱۹۰۵ برگزار شد، اما نسلر از سال ۱۸۹۶ روی این ایده کار می کرد. قبلاً، کلاه گیس ها با مواد شیمیایی سوزاننده تنظیم می شدند تا به شکل فر در بیایند، اما این دستور العمل ها برای استفاده در کنار پوست انسان بسیار خشن بودند. روش او که روش گرمای مارپیچی نام داشت،
فقط برای موهای بلند مفید بود. موها به صورت مارپیچی به دور میله های متصل به دستگاهی با دستگاه گرمایش الکتریکی پیچیده شده بود. هیدروکسید سدیم (سودا سوز آور) استفاده شد و موها تا دمای ۲۱۲ درجه فارنهایت (۱۰۰ درجه سانتیگراد) یا بیشتر برای مدت زمان طولانی گرم شدند.

این فرآیند از حدود دوازده غلتک برنجی ۲ پوندی (۰٫۹ کیلوگرمی) استفاده کرد و تکمیل آن شش ساعت طول کشید. این غلتک‌های داغ توسط سیستم پیچیده‌ای از وزنه‌ها که از یک لوستر بالای سر آویزان شده و بر روی پایه نصب می‌شوند،
از تماس با پوست سر جلوگیری می‌شوند.
نسلر اولین آزمایشات خود را بر روی همسرش کاترینا لابله انجام داد. دو تلاش اول منجر به سوختن کامل موهای او و مقداری سوختگی پوست سر او شد، که تجربه ای شگفت انگیز در تاریخچه فر کردن مو بود اما این روش بهبود یافت و دستگاه موج دائمی برقی او در لندن در سال ۱۹۰۹ روی موهای بلند آن زمان استفاده شد.

نسلر در سال ۱۹۰۱ به لندن نقل مکان کرده بود و در طول جنگ جهانی اول، انگلیسی ها نسلر را به دلیل آلمانی بودن به زندان انداختند و او را مجبور کردند که دارایی های خود را تسلیم کند.
او در سال ۱۹۱۵ به شهر نیویورک گریخت و گذرگاهی را با یک کشتی بخار به نام فرضی خرید.
در نیویورک، او متوجه شد که صدها نسخه از دستگاهش در حال استفاده است، اما اکثر آنها خوب کار نمی کنند و قابل اعتماد نیستند. نسلر یک مغازه در خیابان ۴۹ شرقی باز کرد و به زودی سالن هایی در شیکاگو، دیترویت، پالم بیچ ، فلوریدا و فیلادلفیا داشت.
نسلر همچنین ماشینی برای مصارف خانگی ساخت که به قیمت پانزده دلار فروخته شد. با این حال، ماشین او تأثیر کمی در اروپا گذاشت و اولین تلاش های او حتی در مطبوعات حرفه ای ذکر نشد، شاید به این دلیل که آنها بسیار طولانی، دست و پا گیر و خطرناک بودند که همه این تلاش ها باعث شد تحول اساسی در صنعت فر کردن مو داشته باشئ و جزئی جدایی ناپذیر از تاریخچه فر کردن مو باشد.

یوجین سوتر و ایزیدورو کالوت در تاریخچه فر کردن مو چه تاثیری داشتند ؟

یوجین سوتر یک مهاجر سوئیسی بود که یک سالن زنانه شیک در وست اند لندن راه اندازی کرد.
او ادعا می کرد که از پاریس آمده است که در آن روزها مرکز مد و استایل بود. او از امکانات تکان دادن دائمی الکتریکی به ویژه زمانی که موهای کوتاهتر اجازه طراحی تجهیزات کوچکتر را می داد آگاه شد.

اولین دستگاه ساخته شده فر مو


این سیستم دارای دو بخش بود. یکی دستگاه فر مو برقی و دیگری سیستم سیم پیچی فر مو و نگه داشتن موها روی قالبی بود که داخل دستگاه فر مو قرار می گرفت. سوتر سعی کرد یک دستگاه فر طراحی کند، اما ناموفق بود و چهره سرشناسی در تاریخچه فر کردن مو نبود.

ایسیدورو کالوته یک مهاجر اسپانیایی بود که در سال ۱۹۱۷ یک کارگاه برای تعمیر و ساخت تجهیزات الکتریکی در همان منطقه لندن راه اندازی کرد.
این تجهیزات به تازگی برای حرفه های آرایشگری و پزشکی استفاده می شد. سوتر در مورد دستگاه فر با او مشورت کرد و کالوت یک مدل عملی متشکل از دو سیم پیچ وارد شده در یک لوله آلومینیومی طراحی کرد.
این تضمین می‌کند که وقتی روی یک سیم پیچ ریشه قرار می‌گیرد، موهای ضخیم‌تر نزدیک به ریشه داغ‌تر از موهای نازک‌تر در انتهای آن می‌شوند.
سوتر این طرح را به نام خود ثبت کرد و برای ۱۲ سال آینده تمام تجهیزات آرایشگری خود را از Calvete سفارش داد اما با نام تجاری خود، Eugene Ltd، که مترادف با فر شدن دائمی مو در سراسر جهان شد، به بازار عرضه شد.
در همان زمان، Calvete محصولات خود را توسعه داد که تحت نام Icall، Ltd تولید می کرد. تولید همزمان دو خط رقیب ناگزیر به درگیری منجر می شد.

از همان ابتدا، یوجین به اهمیت بازار ایالات متحده پی برد و به موفقیت های بزرگی دست یافت و نسلر را که از آنجا شروع کرده بود به چالش کشید. اولی همچنین از دومی به دلیل نقض حق ثبت اختراع که بر اساس طرح Calvete گرفته بود شکایت کرد و پرونده او را برد.
نسلر قرار بود چند سال بعد از یوجین در بریتانیا به خاطر برخی از بیگودی‌های فر مو طراحی شده توسط Calvete که شبیه بیگودی‌های Nesler بود، انتقام بگیرد با ما همراه باشید با مقاله جذاب تاریخچه فر کردن مو

ساخت و توسعه دستگاه فر

تاریخچه اولین دستگاه فر مو همانطور که در بالا توضیح داده شد لوله ای بودند و روی موهایی که قبلاً روی یک فرم یا بیگودی پیچیده شده بود قرار می گرفتند.

بیگودی های اولیه


برای تسهیل این امر، پس از آماده سازی اولیه مو، مانند شستن، کوتاه کردن یا باریک کردن مو، موها به حدود ۲۲ قسمت یا تار شانه می‌شوند،
فرآیندی که به برش یا مربع کردن معروف است. سپس هر دسته مو روی بیگودی (که اساساً میله ای عمود بر سر ایستاده بود) پیچید، با استفاده از موی نزدیک به پوست سر از پایین شروع کرد و در طول فر به صورت مارپیچی به سمت بالا بیگودی پیش رفت.
به همین دلیل، این فرآیند در محاوره به عنوان سیم پیچ ریشه مو نامیده می شد. نبوغ قابل توجهی در طراحی بیگودی به کار گرفته شد تا زمان، تلاش و مشکلات ناشی از سیم پیچی به حداقل برسد.
در مدل‌های اولیه، بخاری‌ها تمایل داشتند تا روی سر به سمت پایین بیفتند، اما با طراحی‌های بهبود یافته، به سمت بیرون تمایل داشتند.

نوع دوم بیگودی فر مو بعدها، ظاهراً در سال ۱۹۲۴ توسط یک آرایشگر چک به نام Josef Mayer اختراع شد.
در این روش موها از طریق یک گیره کوچک تغذیه می‌شد که پس از پیچیدن، دو سر یک غلتک را نگه می‌داشت. انتهای مو روی غلتکی که به دور یک نقطه پیچیده شده بود نگه داشته می شد تا به گیره ای که در آن قرار داده شده بود
برسد. به دلایل واضح، این نقطه پیچ مو نامیده شد.
مایر تلاش کرد تا حق ثبت اختراع خود را در مورد این روش سیم پیچی ادعا کند که در یک شکایت فدرال توسط انجمن ملی آرایشگران و آرایشگران به چالش کشیده شد که همین امر باعث شد در ساخت دستگاه فر مو و تاریخچه فر کردن مو نقش جزئی داشته باشد.

Calvete نوع جدیدی از بخاری را برای این کار طراحی کرد که بخاری کروکیگنول نامیده می‌شود که بر روی دستگاه فر نصب می‌شود و بیشتر شبیه یک گیره بولداگ است.
روند این بود که برخی از بخاری‌های لوله‌ای در کناره‌های سر با بخاری‌های کروکینیول جایگزین شوند تا دامنه بیشتری از یک ظاهر طراحی شود که باعث تحول اساسی در تاریخچه فر کردن مو شد.

همین حالا مطالعه نمایید  آموزش مراحل فر کردن دائم مو

توسعه دستگاه های فر مو

تاریخچه فر کردن مو با دستگاه به غیر از مدل های قابل حمل که بعداً در دسترس قرار گرفتند، سیستم پشتیبانی برای بیگودی ها ضروری بود.
در ابتدا اینها به سقف ثابت می شدند، اما به زودی با ماشینی جایگزین شدند که به طور جهانی مورد استفاده قرار گرفت. یک لوله فلزی عمودی یک واحد دایره ای به نام “لوستر” را نگه می داشت که از آن آویزان می شدند.
قسمت پایین لوله بر روی پایه ای با چرخ ها نصب شده بود که به راحتی دستگاه را بین مشتریان یا به یک طرف سالن جابجا می کرد.


لوستر با ارائه ساختاری برای توزیع برق به لوله های بخاری مانند و همچنین نگه داشتن همه آنها در موقعیت و جهت گیری صحیح، به کاهش وزن کل سیستم کمک کرد و در عین حال همه چیز را مرتب نگه داشت.

به دلیل هزینه، مدل‌های اولیه فقط چند بخاری لوله‌ای داشتند و فرآیند موج‌زای دائمی در بیش از یک مرحله انجام شد.
همانطور که این فرآیند محبوب تر و رقابتی تر شد، می توان یک سر موی کامل را در یک جلسه با استفاده از حداکثر ۲۲ گرم کننده پردازش کرد که برخی از آنها ممکن است کروکینیول باشد که تحول اساسی در صنعت فر مو ایجاد شد و به تاریخچه فر کردن مو اضافه شد.

ریلکسر برای فر مو چیست ؟

اگرچه برای فر کردن مو حرارت نیاز بود ، اما به زودی متوجه شد که اگر باید نسبت به روش مارسل بهبودی صورت گیرد،
ابزارهای دیگری برای جلوگیری از گرمای بیش از حد و سرعت بخشیدن به فرآیند موج زدن ضروری است.
استفاده از آب به خودی خود یک انتخاب واضح بود، به خصوص که موها از قبل خیس شده بودند، بدون اینکه دلیل دیگری جز اینکه از گرم شدن بیش از حد جلوگیری می کرد، و به نظر می رسید که بخار روند را بهبود می بخشد (از این رو عبارت “زمان بخار کردن” است).
طولی نکشید که آزمایش هایی در مورد استفاده از مواد افزودنی انجام شد و به زودی مشخص شد که افزودنی های قلیایی نتایج را بهبود می بخشد.
بنابراین، این حرفه شروع به استفاده از چیزی کرد که “ریلکسر” نامیده می شد، که شاید توسط خود آرایشگر ساخته می شد یا به صورت تجاری توسط سازندگان دستگاه فروخته می شد. دو ماده متداول بوراکس و آمونیاک بودند که کمی قلیایی هستند (با pH بالا) اما نسبتاً بی ضرر هستند. ریلکسر هم به تاریخچه فر کردن مو اضافه شد

در ادامه تاریخچه فر کردن مو با تحول اساسی که در این صنعت رخ داد اشنا میشوید

تا حدود سال ۱۹۳۰ در تاریخچه فر کردن مو ، بیشتر پیشرفت ها تجربی بود، یعنی هر آرایشگری تمایل داشت از روشی استفاده کند که به نظرش مفید بود.
تا آن زمان، اگرچه برخی کارهای آکادمیک در مورد مو انجام شده بود، Calvete احساس کرد که باید تحقیقات بیشتری در مورد شیمی مو انجام شود،
و شیمیدانی به نام Bari-Woolss را که در این موضوع تخصص داشت، استخدام کرد. او آزمایش‌های کنترل‌شده‌ای را روی عوامل شناخته‌شده مانند اثر گرما، آب/بخار و قلیائیت انجام داد و روی تغییرات فرآیند سیم پیچی مانند نوع مو، کشش یا سفتی سیم‌پیچ، صافی سیم‌پیچ، همپوشانی آزمایش کرد و سخنرانی های عملی او در این زمینه در بین متخصصان آرایشگری بسیار محبوب شد و او کتابی در این زمینه نوشت.

برخی از عوامل اساسی که او به آنها اشاره کرد، امروزه نیز مطرح هستند. یک سیم پیچ نقطه ای تقریباً دو بعدی است و بیشتر شبیه فنر مارپیچ ساعت است.
سیم پیچی ریشه سه بعدی است بسیار شبیه به یک پلکان مارپیچ یا به عبارت بهتر، یک مارپیچ. بنابراین سیم پیچی نقطه تمایل بیشتری به ایجاد فر دارد،
اما هر دو با کمی کشیده شدن موهای فر ایجاد می کنند. نقطه سیم پیچ ضخیم تری تولید می کند و بنابراین حرارت بیشتر طول می کشد تا به هسته سیم پیچ نفوذ کند.
سیم پیچ ریشه در طول بیشتری گرم می شود و ضخامت سیم پیچ به همپوشانی بین پیچ ها بستگی دارد با تغییرات گسترده در سیم پیچ ها تاریخچه فر کردن مو تحولات اساسی پیدا کرد

باری-وولز احتمالاً در معرفی یک کاهش جدید فاکتور ردوکس مؤثر بوده است. در شیمی، این برعکس اکسیداسیون است و می تواند به معنای حذف اکسیژن یا در این مورد،
افزودن هیدروژن باشد که با شکستن پیوندهای کراتین مو باعث می شود تا موج زدن راحت تر انجام شود. این منجر به افزودن یک سولفیت، بی سولفیت یا متابی سولفیت به معرف‌های Icall، دی اکسید گوگرد، یک عامل کاهنده، شد که در اثر حرارت تکامل یافت.
تنها جایگزین سولفیت ها در آن زمان، مرکاپتان ها بودند که استفاده از آنها ناخوشایند بود. با این حال، جایگزین های بعدی پیدا شد که منجر به توسعه موج سرد شد.
باری وولز در حدود سال ۱۹۳۴ ایکال را ترک کرد تا سردبیری یک جلد دایره المعارفی در مورد آرایشگری زنانه را بر عهده بگیرد.
دستگاه پیشرفته ایکال در سال ۱۹۳۴ در تاریخچه فر کردن مو ثبت و ساخته شد، مجهز به بخاری باکلیت و تایمر که نوع مو و عوامل دیگر را جبران می کرد.
چرخ ها به گونه ای طراحی شده اند که از جمع شدن مو از کف سالن جلوگیری کنند. این طرح شامل ۱۵ بخاری لوله‌ای و ۶ کروکیگنول بود.
در سال ۱۹۳۰ در تاریخچه فر کردن مو روند انحراف دائمی به خوبی تثبیت شد و اهمیت آن را می توان سنجید اگر در نظر بگیریم که اکثر زنان طبقه متوسط، بر اساس یک تخمین تقریبی، هفته ای یک بار موهای خود را اصلاح می کردند و شاید هر سه ماه یک بار موهای خود را اصلاح می کردند.

ساخت اولین دستگاه پیشرفته فر مو


موهای جدید جایگزین موهای موج دار شد. در همین حال، آرایشگران به دنبال بهبود روند و کاهش کار درگیر بودند.
این به معنای پس انداز در انتهای پایین بازار و درعین حال زنان بیشتری است که موهای خود را اصلاح می کنند.
این نیز توسط تصاویری از ثروتمند و مشهور، به ویژه ستاره های سینما، که همگی موهای خود را پر کرده بودند، تحریک کرد.
این منجر به این شد که نسخه‌های زیادی از تجهیزات اصلی توسط شرکت‌های معتبر در برخی موارد با نوآوری‌های خاص خود ساخته شود

نسلر مجدداً با این نام وارد بازار بریتانیا شد و سیستم «رادیون» را معرفی کرد که در آن موها را خشک می‌کردند و در لوله‌های سلفون توخالی قرار می‌دادند که در دو انتها مهر و موم شده بودند،
اما حاوی کاغذ مرطوب بود. همچنین سیستم “اولیوم” را معرفی کرد که در آن آب با روغن جایگزین می شد که باعث شد اسمش تا اون تاریخ در تاریخچه فر کردن مو نفر اول باشد.


Wella-Rapide یک سیستم آلمانی بود که به طور انحصاری از بخاری های کروکیگنول استفاده می کرد. از لوستر استفاده نشده بود و برای ایمنی با ولتاژ کاهش یافته کار می کرد.
Frigidine یکی از معدود مواردی بود که به غیر از Icall از مکانیزم زمان بندی و بخاری های Bakelite استفاده کرد.
Vapeur Marcel یک ماشین فرانسوی بود که بر اساس همان اصول مک دونالد بود.تاریخچه فر کردن مو
روشی که معرف ها در هنگام اعمال روی مو و حرارت دادن آنها کار می کنند، نه تنها به دلیل مواد شیمیایی موجود در آنها، بلکه به دلیل تأثیر آب نیز بود. آب نه تنها در بخار دادن موها نقش داشت، بلکه کنترل گرمای بهتری نیز داشت، زیرا در حالی که آب وجود داشت، دما به سختی از ۱۰۰ درجه سانتیگراد گذشت.
با این حال، این آب را تبخیر کرد و مشخص شد که با پیچیدن سیم پیچ ها با فویل آلومینیومی، موها برای مدت طولانی تری مرطوب می ماند و همچنین سیم پیچ ها را صاف نگه می داشت و باعث تسهیل اضافه شدن بخاری ها می شد.که باعث ترقی در صنعت فر مو شد و در تاریخچه فر کردن مو ثبت شد


پیشرفت بیشتر، استفاده از به اصطلاح “ساشه ها” بود، که نامی نادرست است،
زیرا آنها پدهای کوچک جاذب حاوی مواد شیمیایی خاصی بودند که به فویل یا سایر مواد ضد آب مانند پوسته گیاهی چسبیده بودند.
ساشه ها را در آب قرار دادند و سپس به سرعت به دور بیگودی ها پیچیدند. اینها در آرایشگاه ها به عنوان وسیله ای برای صرفه جویی در کار و در بین تولیدکنندگان محبوب بودند، زیرا فقط یک بار استفاده می شدند و حدود ۲۰ دستگاه برای یک سر مو استفاده می شد.تاریخچه فر کردن مو

همین حالا مطالعه نمایید  8 مرحله طلایی چطور جنس مو خودمان را بشناسیم ؟

در تجهیزات نیز تغییراتی ایجاد شد. Icall پیشگام استفاده از پلاستیک در تجهیزات آرایشگری بود،
به ویژه پلاستیک گرما سخت (Bakelite) که نه تنها به دلیل خواص الکتریکی آن در سیم پیچی موتورها و بخاری ها، بلکه در پوشش های بیرونی بخاری ها نیز استفاده می شد.
آنها کمتر تحت تأثیر خوردگی قرار گرفتند و کمتر احتمال داشت که انگشتان آرایشگر را بسوزانند. Icall همچنین از Bakelite برای پوشش بیرونی سشوارهای دستی و همچنین برای آسترهای بزرگ سشوارهای پایه استفاده کرد.

در تاریخچه فر کردن مو می توان تصور کرد که در زمانی که تاسیسات برقی مطابق با استانداردهای امروزی نبوده و زمانی حتی زمین نمی شدند،
استفاده از سیم پیچ های برقی بر روی موهای خیس به قدری تصادف می کرد که خانم ها را نگران می کرد. ایکال سیستمی را توسعه داد که به آن سیستم “بی سیم” می گفتند،
که در آن سیم برقی به بخاری با سیمی جایگزین می شد که وزن بخاری را می گرفت و بخاری با وصل کردن به یک پریز در لوستر گرم می شد. از نظر ظاهری، دستگاه شبیه به مدل قبلی به نظر می رسید، اما در هیچ زمانی پتانسیل الکتریکی در نزدیکی سر وجود نداشت.

همچنین در طول این مدت، در ایالات متحده یک روش بدون ماشین که گیره های از قبل گرم شده را روی میله های پیچیده شده اعمال می کرد، اختراع شد،
در سال ۱۹۳۱ در تاریخچه فر کردن مو ، در نمایشگاه زیبایی Midwest در شیکاگو، رالف ال ایوانز و اورت جی مک دونا یک سیستم بدون حرارت را برای اولین بار.
روش آنها از محلول دو سولفید استفاده می کرد و اغلب در سالن استفاده می شد، در حالی که مشتری به خانه می رفت باقی می ماند و روز بعد آن را حذف می کرد، که باعث شد آن را موج یک شبه نامیده شود.

با شروع جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۳۹ در تاریخچه فر کردن مو ، تمام تولید چنین تجهیزاتی در اروپا متوقف شد و پس از آن به سختی بهبود یافت، یا با کیت های بخاری خانگی یا روش های موج سرد جایگزین شدند.

دستگاه موج سرد در فر کردن مو

یک ماشین موج‌دار بی‌سیم که توسط Icall در سال ۱۹۳۴ در تاریخچه فر کردن مو طراحی شد، که در آن بخاری‌ها قبل از اعمال روی سر مشتری، جدا می‌شدند که به روش “گرمای سقوط” معروف است.
بخاری ها حجیم تر بودند تا گرمای بیشتری را ذخیره کنند، زیرا به محض استفاده شروع به خنک شدن کردند. گرما با توجه به نوع مو با کنترل ترموستات کنترل می شد.

دستگاه موج سرد برای فر کردن مو


در سال ۱۹۳۸ در تاریخچه فر کردن مو ، آرنولد اف ویلات موج سرد را اختراع کرد.
از ماشین آلات و حرارت استفاده نمی کرد. موها روی میله ها پیچیده شد و از لوسیون احیا کننده حاوی تیوگلیکولات آمونیوم استفاده شد.
این ماده شیمیایی پیوندهای دی سولفیدی بین پیوندهای پلی پپتیدی در کراتین را می شکند. ساختار پروتئین در مو پیوندهای دی سولفید به مو خاصیت ارتجاعی می بخشد و می توان آن را با مواد شیمیایی اصلاح کرد.
در مرحله بعد، یک لوسیون اکسیداسیون – پراکسید هیدروژن – برای بستن دوباره پل های دی سولفید استفاده شد و موها به شکل میله تغییر یافتند. کل فرآیند ۶ تا ۸ ساعت در دمای اتاق طول کشید.

پرم یا فر مو دائم

در دهه ۱۹۷۰ در تاریخچه فر کردن مو ، پرم ( فر مو دائم ) اسیدی اختراع شد.
این فر موهای دائم اسیدی بدون آمونیاک که گاهی اوقات امواج بافری نامیده می شوند، به جای آمونیاک از گلیسریل مونوتیوگلیکولات استفاده می کنند.
پرم های اسیدی نسبت به مو کندتر اما ملایم تر هستند. گرما معمولاً با قرار دادن مشتری در زیر خشک کن، پس از پوشاندن سر پیچیده شده با یک کلاه پلاستیکی به آن اضافه می شود.
واکنش گرماگیر است و گرمای اضافی باعث می شود PH از ۶٫۹ به ۷٫۲ برسد.

پرمرها امروزه از این روش با تیوگلیکولات سدیم به جای تیوگلیکولات آمونیوم در pH 8 تا ۹٫۵ استفاده می کنند.
پر کردن مو با روش تیوگلیکولات سدیم تنها ۱۵ تا ۳۰ دقیقه در معرض محلول تیوگلیکولات سدیم قرار می گیرد، قبل از استفاده از محلول خنثی کننده برای بازگرداندن pH به حالت طبیعی و پیوند مجدد مو.

شل کننده دائمی به جای فر کردن موها را صاف می کند. برای این کار می توان از همان روش های شیمیایی استفاده کرد، اما موها به دور میله ها پیچیده نمی شوند.
انواع دیگر پرم های مدرن عبارتند از گیره های گرمازا ، که خود زمان بندی و خود گرمایش هستند. و پرمهای بدون تیوگلیکولات خنثی یا PH پایین.

پرم های دیجیتال در قرن بیست و یکم در تاریخچه فر کردن مو معرفی شدند و به ویژه در فرهنگ های مدرن آسیایی مورد استفاده قرار گرفتند. این فرآیند توسط یک شرکت ژاپنی، Paimore Ltd. ثبت و اختراع شد.
پرم دو بخش دارد : عمل فیزیکی پیچیدن مو و فاز شیمیایی ، هر دوی اینها می تواند بر نتیجه تأثیر بگذارد. متغیرهای فیزیکی مهمی که درگیر هستند عبارتند از اینکه چه نوع میله ای استفاده می شود،

تاریخچه دستگاه فر کردن مو


چگونه موها پیچیده می شوند و چگونه از کاغذهای انتهایی استفاده می شود. دو نوع رایج میله ها مستقیم و مقعر هستند. هر کدام جلوه فرهای متفاوتی می دهند.
روش بسته بندی یا مارپیچ یا کروکینول است و با هر ترکیبی از موارد فوق می توان از انواع مختلف و قرار دادن کاغذهای انتهایی استفاده کرد.
به طور کلی، میله های کوچکتر فرهای کوچکتر و سفت تر ایجاد می کنند و ظاهر کوتاه شدن مو را افزایش می دهند.

محلول شیمیایی مورد استفاده در فرآیند پرمینگ با توجه به نوع موی مشتری و pH محلول تعیین می شود.
پرم های قلیایی کلاسیک برای موهای قوی تر و درشت تر استفاده می شود.
آنها در دمای اتاق کار می کنند و معمولا حاوی تیوگلیکولات آمونیوم در محدوده pH 9-10 هستند.
پرم های اسیدی برای موهای ظریف تر یا نازک تر استفاده می شود. آنها نیاز به کاربرد گرمای بیرونی دارند و معمولاً حاوی گلیسریل مونوتیوگلیکولات (GMT) در محدوده pH 6.5-8.2 هستند.
گلیسریل مونوتیوگلیکولات به دلیل قدرت فر کردن بالا در نزدیکی pH مو به عنوان یک نوآوری اخیر در فناوری پرمینگ در نظر گرفته می شود.
این امر به کوتیکول‌های مو اجازه می‌دهد تا در طول فرآیند پرمینگ بسته بمانند و آسیب به ساختار مو به حداقل برسد.


تعدادی از برندهای کیت دائمی خانگی از زمان اختراع “موج سرد” در دهه ۱۹۴۰ در تاریخچه فر کردن مو در دسترس بودند، اما تعداد آنها کاهش یافته است زیرا امواج دائمی مانند دهه ۱۹۸۰ محبوبیت نداشتند.
اولین خانه دائمی محبوب، نام تجاری TONI بود که در فارست لیک، مینه سوتا تولید شد.
شرکت تونی از مجموعه ای از دوقلوها برای تبلیغ محصولات خود استفاده کرد. یکی با پرم سالن و دیگری با پرم خانه.

انواع دیگر پرم ها شامل پرم های بدون لوسیون بود که از “کاغذهای انتهایی” مخصوص فرآوری شده برای تولید موج استفاده می کردند و پرم های “خود خنثی کننده” که نیازی به خنثی کننده نداشتند،تاریخچه فر کردن مو
اما باید با خشک کردن، تنظیم می شدند. موهای روی میله های پرم پس از شستشوی محلول موج. خنثی‌کننده‌های مایع «بدون مخلوط» به این دلیل معرفی شدند که بسیاری از پرم‌ها با «هوا» خنثی می‌شدند یا از پودری استفاده می‌کردند که با آب یا ترکیب پودر/مایع مخلوط شده بود.
در اوج محبوبیت «موج دوم» در دهه‌های ۱۹۷۰/۱۹۸۰ در تاریخچه فر کردن مو ، تعدادی از مارک‌ها و انواع پرم‌های جدید از جمله پرم‌های بدون آمونیاک و پرم‌های (Rave) ملایم و نرم معرفی شدند که بدون وزی را تضمین می‌کردند.

حتی روی موهای دکلره شده یا رنگ شده و همچنین پرم های موقت که فقط چند هفته قبل از شستن دوام می آورد، موها تقریباً همان حالت قبل از کاشت را دارند.
انواع دیگر شامل نسخه‌های سفارشی‌شده‌ای بود که به شما امکان می‌داد قبل از اینکه آن را «دائمی» کنید، سطح فر را تنظیم کنید و پرم‌های نقطه‌ای که به شما امکان می‌دهد فقط قسمت‌های خاصی از موهایتان را فر کنید ( چتری ، تاج ، انتهای) و بقیه موهایتان را دست نخورده بگذارید. برند دیگری که در اواخر دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ در بریتانیا نام آشنا بود، Twink (پرم خانگی) بود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برای امنیت، استفاده از سرویس reCAPTCHA گوگل مورد نیاز است که موضوع گوگل است Privacy Policy and Terms of Use.

من با این شرایط موافق هستم .